امروز: دوشنبه، 5 تیر 1396

توریسم تراول

سایت گردشگری ایران و جهان

آبشار شالمال ( شالمار )

شهرستان نیک شهر واقع در قلب استان سیستان و بلوچستان ، برخلاف تصور هموطنان منطقه ای خشک و کویری نیست بلکه از جاذبه‌های طبیعی متنوعی برخوردار است که در فصول مختلف سال همراه با طبیعت زیبا، پذیرای مسافران داخل و خارج از سیستان و بلوچستان است.
آبشار شالمال از جاذبه‌های زیبای این شهرستان است که در منطقه ای با همین نام در 13 کیلومتری نیکشهر و در شرق روستای جلائی کلگ از توابع بخش مرکزی در حاشیه جاده ترانزیتی نیکشهر به چابهار قرار دارد که منطقه ای زیبا و دیدنی اما ناشناخته است.
وجود آبشار بسیار زیبا از مزیت‌های منطقه شالمال است که آب آن سرتاسر منطقه را فرا گرفته و طبیعتی بسیار سرسبز و دلنشین را در دو سوی رودخانه و پایین دست آن بوجود آورده است.
آب این آبشار علاوه بر رویش گیاهان مختلف در مسیر رودخانه و ایجاد سرسبزی، برای آبیاری مزارع کشاورزی پایین دست نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

روستا و قلعه اسپکه

روستای اِسپَکه نام یکی از روستاهای استان سیستان و بلوچستان ایران است و در شهرستان نیک شهر ، بخش لاشار واقع شده است.
در نوشته‌های قدیمی نیز نام اسپکه دیده می‌شود ، نویسنده حدود العالم می‌نویسد: "در فاصله قرن نخست تا قرن چهارم هجری به شهرهایی بنام قفص (کوچ)، بارز، مارن بلوچ و اصفقه (اسپکه) بر می‌خوریم."
قلعه تاریخی اسپکه قدمتش به قرون میانی اسلام بر می‌گردد و این بنا توسط میر نصیر خان از طایفه رند بلوچستان ساخته شده است.
قلعه اسپکه در سه سطح ساخته شده است که قدیمی‌ترین قسمت قلعه نیمه شرقی آن بوده و شامل تعدادی اتاق در قسمت شمالی و جنوبی است.
پایین‌ترین سطح در قسمت غربی می‌باشد که در گذشته حصار قلعه بوده و بعدها بنای دیگری در دو طبقه به آن اضافه و قسمت زیرین اتاقها جنوبی است که دسترسی آنها از صحن قلعه بوده است.

سد خیرآباد

سد خیر آباد در استان سیستان و بلوچستان با هدف تامین آب آشامیدنی شهر نیک شهر در هفت کیلومتری شمال شهر نیکشهر بر روی رودخانه کشیک ساخته شده است.
این سد از نوع خاکی با هسته رسی با ارتفاع از پی 41 متر، عرض تاج 8 متر و طول 295 متر است سرریز آزاد و حجم مخزن 27 میلیون مترمکعبی و روزانه 200 لیتر بر ثانیه آب از سد خیر آباد برای تغذیه سفرهای آب زیر زمینی پایین دست رهاسازی می‌شود.
این سد با هدف تامین آب و تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی به ویژه قنوات، چشمه‌ها و چاهها برای آبیاری 300 هکتار از زمین‌های کشاورزی و تامین آشامیدنی سه هزار و 600 مشترک آب شهر نیکشهر، در سال 1367 کلنگ زنی و افتتاح شد.

آبشار گیلک

آبشار گلیک از مکانهای تفریحی شهرستان نیک شهر از توابع استان سیستان و بلوچستان و در بخش لاشار حوزه دهستان لاشار جنوبی در روستای جاکَس است
بخش لاشار از توابع شهرستان نیکشهر با ۳۰ هزار نفر جمعیت به فاصله تقریبی ۴۰۵ کیلومتری جنوب زاهدان قرار ارد
آب و هوای بخش لاشار در تابستان گرم و خشک و در زمستان معتدل است و بادهای باران آور موسمی در فصل تابستانو بادهای باران آور غربی در فصل زمستان در این منظقه موجب ریزش پراکنده باران می‌شود.
آبشار گلیک 6 متر ارتفاع دارد و وبصورت پلکانی با حوضچه‌های زیبا و صخره ای نظر هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند .
وجود پوشش‌های گیاهی نادر و گیاهان دارویی در مسیر آبشار از دیگر جاذبه‌های دیدنی این آبشار است

منطقه حفاظت شده کوه بیرک

منطقه حفاظت شده کوه بیرک با مساحت ۷۳۲۱۷ هکتار در نزدیکی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و دارای گونه‌های گیاهی متنوعی است. این منطقه شامل یک رشته کوه باریک با دشتهایی در حاشیه بوده که از کوهها و تپه ماهورهای اطراف کاملاًمتمایز شده است.گونه‌های اصلی جانوری منطقه عبارتند از :خرس سیاه،پلنگ، قوچ و میش،بز و پازن،تشی،سمور،سمورسنگی،گربه وحشی،خدنگ،موش دوپا،سارگپه پابلند،دلیجه ،کورکور،دال و تیهو
بلند‌ترین نقطه این شهرستان ، رشته کوه بیرک(beark ) است که از مرکز زابلی شروع و پس از گذشتن از شهرستان خاش و اتصال به کوههای تفتان ، زاهدان و بیرجند به کوههای بینالود در استان خراسان متصل میشود و از مناطق چهار گانه تحت حفاظت محیط زیست است که بیش از هفتادوسه هزار هکتار وسعت دارد و قله این کوه با 2750 متر ارتفاع دومین قله بلند استان پس از تفتان در استان می‌باشد که دارای آب و هوای مطبوع و معتدلی می‌باشد.

روستا و قلعه‌ی سینوکان

روستای سینوکان در 65 کیلومتری شهرستان سراوان واقع شده است و یکی از روستاهای تاریخی استان سیستان و بلوچستان میباشد .
این روستا از توابع شهرستان سراوان و بخش جالق می‌باشد و در 15 کیلو متری بخش جالق قرار دارد ، این روستا در جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان قرار دارد و یکی از روستا‌های مرزی این استان به شمار می‌رود.
شغل مردم روستا کشاورزی است و آب و هوای روستا نیز گرم و خشک می‌باشد.
قلعه‌ی سینوکان نیز در این روستا قرار دارد ، بنای این قلعه به دوره اسلامی برمی گردد و ده متر ارتفاع، و در سه طبقه بنا شده است.
در معماری آن خشت خام بکار رفته، و پوشش سقفی هر سه طبقه تنه درخت خرما و شاخه آن می‌باشد ، به منظور استفاده بهتر از قلعه وساکنان آن دورادور آن مجهزبه تیر کش می‌باشد .
این قلعه از دیوارهای بلند و معماری زیبایی طراحی شده است و از چند برج که در آنها یک برج اصلی تشکیل شده است .

موزه زنده سفال کلپورگان

موزه زنده سفال کلپورگان در ۲۵کیلومتری شهرستان سراوان از توابع استان سیستان و بلوچستان واقع شده است که ساخت سفال در آن به صورت ابتدایی و به روش لوله ای بدون لعاب و با نقوش سیاه رنگ توسط زنان بلوچ انجام می‌پذیرد.
یک سنگ بزرگ قرمز، سه سنگ کوچک، یک کاسه آب و یک تخته چوب کوچک، ابزار کار زنان هنرمند بلوچ در این موزه است که ده‌ها سال است سعی در حفظ سنت پیشینیان خود دارند تا خاک را به کیمیای تاریخ مبدل کند.
کلپورگان خاک را به کیمیای تاریخ مبدل می‌کند
در ساخت سفال مردان وظیفه حمل خاک از تپه یا محل سفالگری و آماده کردن گل را بر عهده دارند و مراحل ساخت توسط زنان انجام می‌گیرد که به شکل کاسه، کوزه، جام، پارچ و لیوان ساخته می‌شود و روش ساخت این سفال طی هزاران سال تغییر نکرده و از نسلی به نسل دیگر به یادگار مانده است.

مسجد جامع دزک سراوان

شهرستان سراوان در شرق استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته است,تا کنون بیش از 420 اثر فرهنگی ، باستانی و تاریخی در این شهرستان مربوط به دوران‌های پیش از تاریخ ، تاریخی و اسلامی شناسایی شده است.
مسجد جامع تاریخی دزک (سراوان) از آثار تاریخی این شهرستان است که در روستای دزک در سه کیلومتری شهر سراوان واقع شده است.
پیشینه تاریخی مسجد جامع دزک به قرون اولیه اسلامی باز می‌گردد بنای این مسجد ترکیبی از معماری عربی و ساسانی و دارای صحن مرکزی است که دور آن را دالانی احاطه کرده است.
این مسجد ستونهای بزرگ پا فیلی و دو ایوان زیر زمینی دارد, یک درب چوبی در ورودی آن می‌باشد و آثارحکاکی شده روی آن نمادی از فرهنگ آن زمان می‌باشد.

رودخانه ماشکید (ماشکل)

رودخانه ماشکید (ماشکل) طولانی‌ترین رودخانه شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان است که از کوههای بیرگ در 98 کیلومتری غرب سراوان سرچشمه گرفته و از طریق دهستان زابلی به جنوب شرق در جریان است .
در طول مسیر رودهای متعددی به این رودخانه می‌پیوندد و در نهایت در 5 کیلومتری جنوب روستای کوهک به مرز ایران و ‏پاکستان وارد می‌شود . طول این مسیر مرزی 8 کیلومتر است و طول رودخانه از سرچشمه 240 کیلومتر است . ‏
رودخانه ماشکید با بیش از 350 کیلومتر پس از هر بارندگی اب رودخانه‌های فصلی دیگری از شمس اباد تا زابلی وسوران وشمال هیذوچ وبم پشت به این رودخانه ملحق می‌شود .

قلعه سب

قلعه سِب در استان سیستان و بلوچستان از جمله آثار دوره قاجاریه است در شهرستان سراوان و روستای سِب واقع شده است. سِب به معنی محل چشمه ساران فراوان است. در این قلعه تا سال ۱۳۴۴ خورشیدی طوایف بارکزایی و میرمرادزهی در آن ساکن بودند و سپس متروکه شد.
این قلعه، با تاریخ کهنی که پشت سر گذاشته، زیباترین وسالمترین قلعه خاکی کشور لقب گرفته که در شرق بلوچستان قرار دارد.
قلعه ای بازمانده از ساخت و سازهای ایران دوران اسلامی که در رده 27بنای تاریخی و پابرجای این استان قرار می‌گیرد.
قلعه سب را سیاسی‌ترین بخش از تاریخ شهرستان سراوان می‌دانند. جایی که بر اساس متون تاریخی ، اولین منطقه در شرق بلوچستان بود که نیروهای ناصرالدین شاه در سال 1257 به آنجا رفتند تا تحرکات منطقه را زیر نظر بگیرند. با این حال، عمر این قلعه به سال‌ها قبل از قاجاریان بر می‌گردد.
یعنی در دوره صفویه که طایفه بزرگزاده‌ها شروع به ساخت آن کردند و در سال‌های بعد، حکومت‌های دیگر آن را گسترش دادند. این قلعه بعد از دوران صفویه محل سکونت حاکمان شد و در عصر افشاریه یکی از اصلی‌ترین مقرهای نادرشاه به حساب می‌آمد.